حضرت صادق (ع) فرمودند : هرکه اقرار به ولایت امیرالمومنین (ع) نکند ، اعمال و عباداتش باطل شود ، مانند خاکستریکه در معرض باد تند قرار گیرد.  تفسیر جامع جلد 3 صفحه 429

نماز بی ولای او عبادتی است بی وضو       به منکر علی بگو نماز خود قضا کند

در مذهب ما کلام حق ناد علی است   

  طاعت که قبول حق بود یاد علی است

از جمله ی آفرینش کون و مکان   

  مقصود خدا علی و اولاد علی است

(( خواجه حافظ شیرازی ))

ایمان به جز حب علی پایه ندارد  

  احکام به جز دوستیش مایه ندارد

جانا بنشین سایه ی الطاف ولایش  

    چون شخص علی نور بود  سایه ندارد 

(( پیر دهقان ))

عمریست که دمبدم علی می گویم  

 در حال نشاط و غم علی می گویم

تا حال علی گفته ام انشاءالله  

 تا آخر عمر هم علی می گویم

شایسته تاج ارتضی کیست علی است 

  زیبنده تخت مصطفی کیست علی است

بر خلق جهان به امر حق بعد نبی  

 سالار و امام و مقتدی کیست علی است

بی حب علی بهشت و رضوان مطلب

   بی روزه و بی نماز ایمان مطلب

خواهی ز پل صراط آسان گذری 

  آزار دل هیچ مسلمان مطلب

توحید که لا اله الا الله است  

   اسلام ، محمد رسول الله است

از این دو سخن کسی به جایی نرسد  

  گر بی خبر از علی ولی الله است

کتاب خاطرات شصت سال خدمت گذاری در آستان اهل بیت علیهم السلام ( شادروان مداح اهل بیت (ع) حاج محمد علامه (ره) )

حب علی بن ابیطالب ، مطلوب خدا

در خیابان ایران ( عین الدوله ی سابق ) کوچه ی بن بستی هست.من خودم یک شب خواب دیدم که خیابان عین الدوله ، پر از جمعیت است و جمعیت داخل این کوچه ی بن بست میشوند و می گویند : حضرت زهرا (س) این جا تشریف دارند.این خانه مال سادات است و زن و شوهر صاحب آن ، هر دو زیر خاک آرمیده اند ؛ ولی مجلس آنها سالیانه برپاست و نورانیت از در و دیوار این مجلس می بارد.یک روز رفتم روضه و دیدم در آنجا بر پرچمی یک بیت شعر نوشته اند.نمی دانم شعر مال کیست ؛ ولی می گویند مال افسر کرمانی است :

آن چه ز مخلوق ، خدا طالب است   

   ُحَُب علی بن ابی طالب است

از امیرالمومنین علی (ع) خواستم کمکم کند تا این شعر را تضمین کنم.به لطف حضرتش ، عرضه داشتم :

اگر کسی طریق حق راغب است   

       به او بگو جذبه ی حق جاذب است

طریق مستقیم حق صائب است   

       گوش کن این نکته که بس جالب است

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

بر در می خانه گذر کرده دوش     

     سوختگانی همه مست و خموش

دیدم ، افتاده و رفته ز هوش   

       پیر خرابات بداد این سروش :

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

مسجد و بت خانه و دیر و کنشت    

      رفتم و گشتم ز پی سرنوشت

دوزخی ام یا که ز اهل بهشت      

    کاتب قدرت به دلم این نوشت :

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

در جلد چهارم کتاب امام شناسی مرحوم آیت الله حاج سید محمد حسین تهرانی ( لاله زاری ) آمده است که : جابر بن عبدالله انصاری گفت : برای دیدن عموی پیغمبر ، عباس به طائف رفتم.ایشان گفت : جابر ! خیلی به موقع آمدی.اهل بیت من مکه مشرف شده اند و من میخواهم عقیده ام را مقابل شما اظهار و ابراز کنم و بدانید که من علاقه ی زیادی به برادر زاده ام امیرالمومنین ، علی بن ابیطاب دارم.یک بار برادرزاده بزرگوارم ، حضرت رسول (ص) به من فرمود :

{ عمو جان ! اگر دیدی که یک روز تمام خلایق از یک طرف می روند و تنها علی از طریق دیگر ، اگر نجات هر دو سرا را می خواهی ، فقط دنبال علی برو }

جابر انصار حکایت کند   

       حکایت از شاه ولایت کند

به سوی حق، خلق هدایت کند     

     عم نبی چنین روایت کند

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

گفت به من پَیَمبر راستین       

   عمو، بدان طریق اهل یقین

نیست به جز پیروی شاه دین   

       علی ، ولی کردگار مبین

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

مظهر حق ، معنی ایمان علی ست  

        کهف حصین ، حامی قرآن علی ست

یاور هر بی کس و نالان علی ست 

         به درد ما دارو و درمان علی ست

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

همسر صدیقه اطهر علی ست     

     بدون شک فاتح خیبر علی ست

وصی بر حق پَیَمبر علی ست    

     روز جزا ساقی کوثر علی ست

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

سرور ما ، ای علی مرتضی      

    ای سبب خلقت ارض و سما

معنی جود و کرم کبریا      

    نظر بر این پیر غلامت نما

(( آن چه ز مخلوق خدا طالب است

حُب علی بن ابی طالب است ))

کتاب خاطرات شصت سال خدمت گذاری در آستان اهل بیت علیهم السلام ( شادروان مداح اهل بیت (ع) حاج محمد علامه (ره) )

به روح مطهر شاه نجف ولی الله اعظم، حجت الله ، عین الله ، اسدالله الغالب ، امام المتقین ، مولی الموحدین ، تقسیم کننده بهشت و دوزخ مولا علی بن ابیطالب (ع) صلوات

احادیث درباره نماز

امام باقر (ع) فرمودند : اسلام بر پنج پایه بنا شده است : نماز ، زکات ، حج ، روزه و ولایت اهل بیت (ع).  بحارالانوار جلد 82 صفحه 234

امام باقر (ع) فرمودند : نماز ستون دین است ، مثل آن همانند ستون خیمه است که وقتی استوار باشد میخها و طنابها پابرجاست ، و هرگاه ستون آن کج و شکسته شود هیچکدام از آنها استوار نمی مانند.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 234

امام صادق (ع) : نخستین چیزی که از بنده حسابرسی میشود نماز است ، پس اگر نماز پذیرفته شد اعمال دیگرش نیز پذیرفته میشود ، چنانچه نمازش رد شود بقیه اعمال او هم قبول نخواهد شد.  وسائل الشیعه جلد 3 صفحه 22

پیامبر گرامی (ص) فرمودند : نماز از آداب ( اولیه ) دین است ، و آن مایه خشنودی خدا ، و راه و روش پیامبران الهی است.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 231

امام صادق (ع) فرمودند : فرشته مرگ ، شیطان را از کسی که مراقب نماز است دور میکند ، و شهادت بر وحدانیت خدا ، و رسالت پیامبر را در هنگام هولناک مرگ به او تلقین میکند.  وسائل الشیعه جلد 3 صفحه 19

امام صادق (ع) فرمودند : یک نماز واجب از بیست حج بهتر است ، و یک حج از صدقه دادن خانه ای پر از طلا بهتر است ، آنگونه که آن را صدقه دهند تا آنکه چیزی در آن نماند.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 227

امیرالمومنین علی (ع) فرمودند : شما را به نماز و مراقبت از آن سفارش میکنم ، چونکه نماز برترین عمل و ستون دین شماست.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 209

حضرت محمد (ص) فرمودند : هیچ گاه وقت نماز نمی رسد مگر اینکه فرشته ای در میان مردم ندا می دهد که : ای مردم بپاخیزید و با نماز خود آتشهایی را که برافروخته اید خاموش کنید.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 209

امام علی (ع) فرمودند : هنگامی که انسان مشغول نماز است بدن و لباس و هرچه پیرامون اوست خدا را تسبیح می گویند ( و چه زشت است که خود انسان حضور قلب در نماز نداشته باشد )   بحارالانوار جلد 82 صفحه 213

رسول خدا (ص) فرمودند : نمازهای پنجگانه همانند نهر آب گوارائی جلوی درب خانه شماست چنانکه کسی هر روز خود را پنج بار در آن بشوید هیچگونه چرکی باقی نماند.  کنزالعمال جلد 7 حدیث 18931

امام علی (ع) فرمودند : هرگاه کسی به نماز می ایستد ، شیطان حسودانه به او مینگرد ، بخاطر آنکه می بیند رحمت خدا او را فراگرفته است.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 207 

روایت شده که جوانی از انصار با رسول خدا (ص) نماز میخواند و مرتکب گناه هم می شد ، این موضوع برای رسول خدا (ص) بیان شد.پیامبر اکرم (ص) فرمود : نمازش روزی او را از گناهان باز خواهد داشت ، سپس طولی نکشید که توبه کرد.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 198

امام صادق (ع) فرمودند : وقتی نماز واجب میخوانی آنرا در وقت خودش چنان بخوان که گویا دیگر هرگز به نماز موفق نمی شوی.  محجة البیضاء جلد 1 صفحه 350

امام صادق (ع) فرمودند : هنگامی که بنده ای سر وقت به نماز به ایستد و مراقب آن باشد به صورت پاره ای نور سفید بالا میرود و می گوید : تو مرا حفظ کردی خدا تو را حفظ کند ، ولی وقتی نماز را در وقتش نخواند و مراقب آن نباشد ، آن نماز بصورت لکه سیاه و تاریکی بر میگردد و می گوید : مرا ضایع کردی خدا تو را ضایع نماید.  محجة البیضاء جلد 1 صفحه 340

رسول اکرم (ص) فرمودند : کسی که نماز را سبک شمارد از من نیست و قسم به خدا او در حوض کوثر بر من وارد نخواهد شد.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 224

امام صادق (ع) فرمودند : شفاعت ما به کسی که نمازش را سبک بشمارد نمی رسد.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 227

امام باقر (ع) فرمودند : هنگامی که رسولخدا (ص) در مسجد نشسته بود مردی وارد شد و نماز خواند ، ولی رکوع و سجود آنرا بطور کامل انجام ندارد ، پیامبر (ص) فرمود : همانند کلاغ نوک زد ، اگر او بمیرد و نمازش چنین باشد با دین غیر دین من مرده است.  محجة البیضاء جلد 1 صفحه 340

رسول گرامی (ص) فرمودند : نماز ستون دین است ، پس کسی که عمدا نمازش را ترک کند دینش را خراب کرده است و کسی که به اوقات نماز اهمیت ندهد داخل (( ویل )) خواهد شد و (( ویل )) محلی در جهنم است.خداوند در قرآن فرمود : (( ویل جای کسانی است که در نمازشان سهل انگاری میکنند ، سوره ماعون آیه 4 ))  بحارالانوار جلد 82 صفحه 202

حضرت محمد (ص) فرمودند : کسی که نماز را بدون عذر بجا نیاورد تا وقتش بگذرد ، اعمالش از بین میرود ، سپس فرمود : فاصله بین بنده و کفر ، ترک نماز است. (یعنی کسی که نماز را ترک کند کافر محسوب میشود)  بحارالانوار جلد 82 صفحه 202

امام صادق (ع) فرمودند : خداوند متعال فرمود : نماز کسی را می پذیرم که : 1- در مقابل عظمت من فروتنی کند. 2- از خواسته های نفسانی به خاطر من خود را دور کند. 3- روزش را با یاد من به پایان برد. 4-بر بندگانم بزرگی نفروشد. 5 - به گرسنه غذا دهد. 6 - برهنه را بپوشاند. 7 - به مصیبت دیده مهربانی کند. 8 - غریب را پناه دهد.  فروغ حدیث جلد 1 صفحه 76

امام صادق (ع) فرمودند : کسی که دوست دارد بداند نمازش پذیرفته شده است یا نه ؟ باید ببیند آیا نمازش او را از زشتیها و ناپاکی ها دور کرده است ؟ پس به اندازه ای که دور کرده باشد همانقدر از نمازش پذیرفته شده است.  بحارالانوار جلد 82 صفحه 198

مردی از امام زین العابدین (ع) سئوال کرد : ملاک پذیرش نماز چیست ؟ امام (ع) در پاسخ فرمود : ولایت و دوستی ما { اهل بیت } و برائت از دشمنان ما.  بحارالانوار جلد 84 صفحه 245

http://ahadith.ir/namaz.htm

ارزش و فضیلت انتظار فرج

1. امام رضا (ع) : به نقل از پدران بزرگوارش فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : برترین اعمال امت من انتظار فرج از خدای عزوجل میباشد.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

2. رسول خدا (ص) : و انتظار فرج عبادت است.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

3. رسول خدا (ص) : برترین عبادت انتظار فرج است.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 125

4. مردی از امام علی (ع) سوال کرد : محبوب ترین اعمال پیش خدا کدام است ؟ امام (ع) فرمود : انتظار فرج.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

5. امام سجاد (ع) فرمود : انتظار فرج از بزرگترین گشایشهاست.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

6. امام جواد (ع) : با ارزش ترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است.  منتخب الاثر صفحه 223

7. امام زین العابدین (ع) فرمود : انتظار فرج از جمله بزرگترین اعمال انسان است.  یوم الخلاص فی ظل القائم المهدی صفحه 232

8. امام صادق (ع) : اگر کسی که منتظر حضرت است ( حضرت مهدی عج) از دنیا برود و حضرت بعد از او قیام کند اجر او همانند اجر کسی است که زمان او را درک کرده ، پس بکوشید و منتظر باشید ، گوارا باد بر شما ای یاران مورد لطف خدا.  کتاب غیبت نعمانی صفحه 200

9. مولا امیرالمومنین علی (ع) : کسی که مطیع فرمان ما باشد در حظیرة القدس با ما خواهد بود ، و کسی که منتظر امر ما باشد همانند کسی است که در راه خدا به خونش در غلتیده باشد.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 123

10. امام صادق (ع) : کسی که مایل است جزء یاران حضرت مهدی (عج) قرار گیرد ، باید منتظر باشد و اعمال و رفتارش در حال انتظار با تقوی و اخلاق نیکو توءم گردد.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 140

شخصیت منتظران حضرت مهدی (عج)

11. مولا علی (ع) : کسی که منتظر امر و فرمان ما باشد ، همانند کسی است که در راه خدا به خون خود غلتیده است.  منتخب الاثر صفحه 496

12. امام صادق (ع) : اگر کسی از شما بمیرد در حالی که منتظر حکومت امام زمان (عج) بوده ، همانند کسی است که با امام قائم (ع) در خیمه اش بوده است ، سپس اندکی درنگ کرد و فرمود : نه بلکه همانند کسی است که در کنار حضرت زد و خورد کند ( با دشمنان جنگ کند ) ، سپس فرمود : نه ، به خدا قسم ، بلکه مانند کسی است که در کنار رسول خدا به شهادت برسد.  بحارالانوار جلد 42 صفحه 126

13. امام صادق (ع) : کسی که در حال انتظار فرج امام زمان (عج) بمیرد به منزله کسی است که در راه خدا با شمشیرش جهاد کرده باشد.     بحارالانوار جلد 42 صفحه 126

14. امام باقر (ع) : بدانید کسی که منتظر حکومت حق باشد ، پاداش او همانند پاداش روزه دار شب زنده دار است.  اصول کافی جلد 2 صفحه 176

15. امام سجاد (ع) : بهترین مردم هر زمان کسانی هستند که منتظر ظهور حضرت مهدی (عج) هستند.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

16. امام صادق (ع) : کسی که بر این امر ( ولایت ائمه (ع) ) بمیرد و منتظر امام (ع) باشد ، همانند کسی است که در خیمه امام قائم (عج) باشد.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

17. امام صادق (ع) : ای ابوبصیر ، خوشا به حال شیعیان و پیروان قائم ما ، که در زمان غیبت او منتظر ظهور ، و در زمان ظهور مطیع او هستند آنها اولیای خدا هستند که ترس و اندوهی برای آنان وجود ندارد.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 150

18. امام صادق (ع) : خوشا به حال کسی که در زمان غیبت قائم ما به فرمان ما چنگ زند و قلب هدایت شده اش به طرف باطل متمایل نشود.    بحارالانوار جلد 52 صفحه 123

19. امام صادق (ع) : از امام صادق (ع) نقل شده است که در مورد آیه (( هدی للمتقین الذین یومنون بالغیب )) فرمود : متقین ، شیعیان علی بن ابیطالب (ع) هستند و غیب هم حضرت مهدی (عج) غایب است.  یوم الخلاص صفحه 223 ، الزام الناصب صفحه 137

20. امام صادق (ع) : نزدیکترین حالت بندگان به خدا و خشنودی او از آنها هنگامی است که حجت خدا در میان آنها نباشد و برای آنها ظاهر نشود و آنها محل او را ندانند. ولی در عین حال معتقد باشند که حجت خدا هست ، در این زمان شب و روز در انتظار فرج باشند.  بحارالانوار جلد 52 ، صفحه 145

21. حضرت محمد (ص) : خوشا به حال کسانی که در غیبت حضرت مهدی (عج) صبور باشند و خوشا به حال کسانی که در محبت ورزیدن در راه اهل بیت (ع) استوار ماندند ، خداوند آنها را در کتابش این طور توصیف نموده است : سوره مجادله آیه 22 (( آنها که به جهان غیب ایمان آوردند )) آنها حزب الله هستند ، آگاه باشید به درستی که حزب الله رستگار است.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 143

22.  امام باقر (ع) : کسی که در حال انتظار امام زمان (عج) مرده باشد ، زیان نکرده اگرچه در میان خیمه با لشگر حضرت نمرده باشد. ( یعنی هرجا بمیرد ، پاداش شهید را دارد ) منتخب الاثر صفحه 498

23. امام باقر (ع) : زمانی بر مردم می آید که امام و پیشوای آنان غیبت میکند ، پس خوشا به حال کسانی که در آن زمان بر فرمان ما استوار و ثابت قدم باشند. بحارالانوار جلد 52 صفحه 145

24. امام رضا (ع) : شکیبائی و انتظار فرج چقدر نیکو است ، آیا گفته خدا را شنیدید که فرمود ( سوره هود آیه 93 ) : شما منتظر باشید که من هم با شما منتظرم . و همچنین فرمود :  ( سوره یونس آیه 20 ) انتظار بکشید که من هم با شما از انتظار کشندگانم . بنابراین صبور باشید ، چون فرج بعد از زمان یاس و ناامیدی می رسد و افراد قبل از شما صبورتر بودند.      بحارالانوار جلد 52 صفحه 629

25. امام صادق (ع) : تقوی و پاکدامنی و درستی و انتظار فرج با صبر و بردباری از راه و رسم ائمه (ع) است. بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

26. حضرت محمد (ص) : به زودی بعد از شما گروهی می آیند که پاداش یک نفر از آنها به اندازه پاداش پنجاه نفر از شماست . آنها گفتند : ای رسول خدا ، ما در جنگ بدر و احد و حنین با تو بودیم و درباره ما قرآن نازل شد. رسول خدا (ص) فرمود : آنچه را که آنها به دوش گرفتند ، اگر بر دوش شما می نهادند ، مثل آنها صبر و استقامت نمی کردید.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 130

27. امام صادق (ع) : کسی که در انتظار امام دوازدهم (ع) است ، همانند کسی است که شمشیر را در رکاب رسول خدا (ص) برهنه کرده و از او دفاع میکند. بحارالانوار جلد 52 صفحه 129

28. امام سجاد (ع) : کسی که در زمان غیبت قائم ما بر ولایت ما استوار باشد ، خداوند پاداش هزار شهید از شهدای جنگ بدر و احد را به او خواهد داد. بحارالانوار جلد 52 صفحه 125

29. امام حسن عسگری (ع) به ابن بابویه فرمود : بر تو باد به صبر و انتظار فرج ، چون پیامبر گرامی (ص) فرمود : برترین اعمال امتم انتظار فرج است. منتخب الاثر صفحه 234

30. امام صادق (ع) : به خدا قسم عبادت پنهانی شما در زمان غیبت در حکومت باطل از عبادت کسی که خدا را در زمان امام حاضر و دولت حق عبادت میکند برتر است.  یوم الخلاص صفحه 243

31. امام حسین (ع) : حضرت مهدی دارای غیبتی است که گروهی در آن مرحله مرتد میشوند و گروهی ثابت قدم می مانند و اظهار خشنودی میکنند.افراد مرتد به آنها می گویند (( این وعده کی خواهد بود اگر شما راستگو هستید ؟ ( منظور از وعده ظهور حضرت مهدی (عج) است ) )) ولی کسی که در زمان غیبت در مقابل اذیت و آزار و تکذیب آنها صبور باشد ، مجاهدی است که با شمشیر در کنار رسول خدا (ص) جهاد کرده است.  بحارالانوار جلد 51 صفحه 133

32. امام جواد (ع) : همانا قائم ما مهدی (عج) است که بر مسلمانان واجب است در زمان غیبت او منتظرش باشند و هنگام ظهورش از او اطاعت کنند. منتخب الاثر صفحه 223

33. حضرت مهدی (ع) در نامه مبارکش به سفیر خود محمدبن عثمان فرمود : برای تعجیل فرج زیاد دعا کنید ، چون همین دعا موجب فرج شماست. منتخب الاثر صفحه 268

34. امام جواد (ع) : حضرت ( مهدی عج ) دارای غیبتی است که روزهایش زیاد و مدتش طولانی ، پس افراد مخلص منتظر ظهور او هستند و افراد شکاک منکر او هستند. منتخب الاثر صفحه 224

35. امام کاظم (ع) : خوش به حال شیعیان ما که در زمان غیبت قائم ما به دوستی ما چنگ می زنند و در دوستی ما و برائت از دشمنان ما استوارند آنها از ما و ما از آنها هستیم ، آنها به پیشوائی ما راضی شدند و ما هم به شیعه بودن آنها راضی و خشنودیم و خوشا به حال آنها ، به خدا قسم آنها در روز قیامت با ما و مرتبه ما هستند. بحارالانوار جلد 51 صفحه 151

36. حضرت محمد (ص) : مردم ! بشارت باد بر شما فرج (( مهدی )) (عج) ، چون وعده خدا تخلف پذیر نیست و حکم او برگشت ندارد و او حکیم و آگاه است و براستی فتح الهی نزدیک است.  یوم الخلاص صفحه 226

37. امام صادق (ع) به زراره فرمود : اگر زمان غیبت را درک کردی ، این دعا را همیشه داشته باش :

خدایا ، خودت را به من بشناسان ، چون اگر خودت را به من نشناسی ، پیامبرت را نخواهم شناخت ، خدایا رسول خود را به من معرفی کن چون اگر رسول تو را نشناسم ، حجت تو را نخواهم شناخت ، خدایا حجت خود را به من معرفی کن زیرا اگر حجت تو را نشناسم از دین خود گمراه شده ام.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 146

38. حضرت محمد (ص) : کسی که در زمان غیبت ، حضرت قائم را که از فرزندان من است ، انکار کند همانند مردگان جاهلیت مرده است.   بحارالانوار جلد 51 صفحه 73

39. امام صادق (ع) : آیا ملاک قبولی اعمال بندگان را به شما خبر دهم ؟ روای گفت : بله ، امام فرمود : ملاک قبولی اعمال عبارتند از : 1.شهادت این که معبودی به جز خدا نیست و حضرت محمد (ص) بنده و رسول اوست 2.اقرار و اعتراف به دستور الهی 3.ولایت اهل بیت (ع) 4.برائت از دشمنان اهل بیت (ع) 5.تسلیم در مقابل اهل بیت 6.تقوی 7.کوشش در راه خدا و آرامش 8.انتظار حضرت مهدی (عج)  غیبت نعمانی صفحه 200

1- امام علی (ع) : ای مردم بدانید که تکمیل شدن و کمال دین شما در یادگیری علم دینی و الهی و عمل به آن است. بدانید یادگیری علم دینی بر شما از بدست آوردن و تحصیل مال لازم تر است زیرا مال و روزی از جانب خدا میان شما تقسیم و تضمین گشته ولی علم دینی نزد اهلش نگه داشته شده و شما مامورید که آن را از اهلش طلب نمایید پس جویای آن باشید.اصول کافی جلد 1 صفحۀ 35

2- حضرت علی (ع) : 1- همراه می خواهی ؛ خدا 2- دنیا می خواهی ؛ عبرت از گذشتگان 3- رفیق می خواهی ؛ نویسندگان عمل 4- کسب می خواهی ؛ عبادت خداوند 5- مونس می خواهی ؛ قرآن 6- موعظه می خواهی ؛ مرگ و اگر مرگ کفایت نکرد آتش جهنم کفایت می کند.                             نصایح صفحۀ 271

3- حضرت علی (ع) : روزی امیرالمومنین (ع) خدمت حضرت محمد (ص) شرفیاب شد. پیغمبر(ص) پرسید؟ در چه حالی هستی ابوالحسن؟ عرض کرد: در حالیکه هشت طلبکار دارم: 1- خدا واجبات طلب می کند 2- شما سنت از من می خواهید 3- نویسندگان عمل راستگویی می خواهند 4- فرشته مرگ از من روح می خواهد 5- خانواده از من غذا می خواهد 6- شیطان از من گناه می خواهد 7- نفس از من لذت می خواهد 8- و دنیا تمایل و رغبت.               نصایح صفحۀ 281

4- امام علی (ع) : در نامه خود به برخی از استاندارانش می فرمود: قلمهای خود را نازک بتراشید و سطر ها را به هم نزدیک کنید و زیادی کلمات را حذف کنید و در آوردن معانی صرفه جویی کنید و از زیاده روی بپرهیزید که اموال مسلمین تاب و تحمل زیاده روی را ندارد.                               الحیاه جلد 2 صفحۀ 197

5- امام علی (ع) : کسی که نسبت به احکام الهی و دستورات دینی نادان و جاهل باشد مرده است هر چند زنده باشد و کسی که نسبت به مسائل و دستورات دینی عالم و فهمیده باشد زنده است گرچه از دنیا رفته باشد.      غررالحکم صفحۀ 69

6- امام علی (ع) : من؛ 1- دوستی بهتر از حفظ زبان 2- و لباسی زیبا تر از تقوای الهی 3- و مالی ارزنده تر از قناعت و میانه روی در خرج های زندگی 4- احسانی بر تر از گفتار نیکو و حکمت آمیز 5- و غذایی گوارا تر از فرو خوردن خشم نیافتم.                                                                          نصایح صفحۀ 223

7- امام علی (ع) : 1- مسئول و رئیس بی عدالت مانند ابر بی باران است 2- فقیر ناشکیبا همچون چراغ بی نور است 3- عالم بی عمل و فاقد تقوای الهی همچون درخت بی میوه است 4- ثروتمند بی سخاوت همچون زمین بایر بی گیاه و درخت است 5- جوان بی توبه همچون چشمه خشک و بی آب است 6- زن بی حیا و عفت همچون غذای بی نمک است.                                     نصایح صفحۀ 252

8- امام علی (ع) : ریا کار چهار نشانه دارد: 1- هنگامی که تنهاست در عبادت خدا و ذکرش و اعمال خیر تنبل و کسل است 2- در میان مردم و جمع، در عبادت خدا و اعمال خیر کوشاست 3- چون از او تعریف کنند بیشتر کار می کند 4- هر گاه از عمل او تمجید و تعریفی نکنند کار خیر را ترک کند. نصایح صفحۀ 187

9-  امام علی (ع) : همه خوبی ها در سه عمل جمع شده است: 1- نگاه کردن  2- سکوت نمودن 3- صحبت کردن؛ اما هر دیدنی که در آن عبرت و پند آموزی نباشد بیجا و مهمل است و هر سکوتی که در آن اندیشیدن نباشد بیهوده است و هر سخن گفتنی که در آن ذکر و یادی از خدا و کلامش نباشد بیهوده است.  تحف العقول صفحۀ 210

10- امام علی (ع) : از امیرالمومنین (ع) سوال شد: دانشمند تر از همه مردم کیست؟ فرمود: کسی که سخن خیر و حکمت را از هر شخصی که شنید قبول کند و آن را به معلومات و دانش خویش بیفزاید.       خصال شیخ صدوق صفحۀ 6

11- امام علی (ع) : هر که دوست دارد بدون ثروت غنی شود و بدون سلطه و قدرت عزّت یابد و بدون فامیل و خویشاوند فزونی یابد از ذلت معصیت خدا به سوی عزت طاعت او خارج شود. که اگر این طور شد همه آن مطالب را خواهد یافت .                                                    آثار الصادقین جلد13  صفحه 251

12- مولا علی (ع) : آن کس که گفتار حکیمانه مومنان دانا را نشنود و از دانش علمای ربانی بهره نگیرد رفته رفته عقلش می میرد. گفتار فلسفی جلد 1 صفحۀ 187

13- امام علی (ع) : هیچ روزی بر فرزند آدم نمی گذرد مگر اینکه به او می گوید من روز تازه ای هستم و درباره تو گواهی می دهم در من کار نیک کن و عمل خیر بجا آور تا در روز قیامت به نفعت گواهی دهم زیرا بعد از این هرگز مرا نخواهی دید .                                                          تفسیر نمونه جلد 22 صفحۀ 41

14- امام علی (ع) : خدا رحمت کند بنده ای را که به دنبال علوم و معارف الهی برود و پندیات و مواعظ الهی را بشنود و حفظ نموده و عمل نماید و مراقب احکام دینی و وظایف شرعی خود باشد و چون به کار خیری دعوت شد اجابت نماید و چون به گناه و معصیت خدا رسید اجتناب نماید . طرائف الحکم جلد 1 صفحۀ 317

15- امام علی (ع) : تباهی و فساد اخلاق انسان ، به سبب همنشینی با مردم گمراه و بی دین است و اصلاح اخلاق انسان در معاشرت و دوستی با نیکان و صالحان می باشد .                                      طرائف الحکم جلد 1 صفحۀ 342

16- امیرمومنان حضرت علی (ع) : دورترین حالتی که بنده از خدا دارد این است که تمام همت و توجهش به پر کردن شکمش و استفاده از شهوت جنسی اش باشد .                                                                 خصال الصدوق صفحۀ 10

17- امیر مومنان حضرت علی (ع) : هر کس عاشق چیزی شود محبت آن چیز چشم و گوش او را از حقیقت کور می سازد پس شخص عاشق نگاه می کند با چشمی که سالم نیست و گوش می کند با گوشی که شنوائی درستی ندارد و شهوات پرده عقل او را پاره کرده.                               نهج البلاغه خطبۀ 198

18- مولا علی (ع) : همانا انسان تا وقتی که در نماز است جسم او و لباسش و فرش زیر پایش و در و دیوار اطرافش و هرچه در پیرامون او می باشد تسبیح خدا می گوید. پس چه زشت است که انسان در نماز متوجه خدای عزوجل نشود و از فرش زیر پایش پست تر گردد.                      میزان الحکمه جلد 5 صفحۀ 377

19- امام علی (ع) : بها و ارزش تو ای انسان بهشت است. پس مراقب باش به واسطه اعمال و کردارت خودت را به چیزی جز بهشت نفروشی . بحارالانوار جلد 78 صفحۀ 73

20- امام علی (ع) : چهار چیز برای چهار مقصد دیگر آفریده شده است: 1- مال برای خرج کردن در احتیاجات زندگی نه برای نگهداری 2- علم برای عمل کردن به آن نه جدال و کشمکش و بحث 3- انسان برای بندگی و اطاعت از خدا نه خوشگذرانی و معصیت 4- دنیا برای جمع آوری توشۀ آخرت نه غفلت از آخرت و آباد سازی دنیا.                                                              نصایح صفحۀ 179

حضور فعال عالم دینی

رسول اکرم (ص) فرمودند : زمانی که بدعت و خلاف دین در میان امت من ظاهر شد ، عالم دینی موظف است که علم خود را آشکار نماید { و به روشنگری مردم بپردازد } ، وگرنه لعنت حق بر او باد.            ( الشهاب فی الحکم و الآداب / 13 )

کپی برداری از مطالب بلامانع است.

info@ahadith.ir

{ وَ السَّلَامُ عَلىَ‏ مَنِ اتَّبَعَ الهُْدَى‏ }

حدیث

 امام صادق علیه السّلام فرمود: از امیر المؤمنین پرسیدند دانشمندتر از همه كیست؟ فرمود:
كسى كه دانش مردم را بر دانش خویش بیفزاید. خصال شیخ صدوق جلد 1 صفحه 6

مولا علی (ع) : سخن حق را از گمراهان و اهل باطل فرا گیرد و سخن باطل را از اهل حق نیاموزید و مانند صرافهای پول شناس نقاد باشید و سکه تقلبی را از سکه حقیقی تشخیص دهید .  الحدیث جلد 3 صفحه 115

 مولا علی (ع) : گفتار حکیمانه را از هرکس یاد بگیرید ،  ولو که گوینده ی آن از نظر مذهبی گمراه باشد .        الحدیث جلد 3 صفحه 114

مولا علی (ع) : گفتار صحیح را از هرکه که است قبول کنید.         الحدیث جلد 3 صقحه 114

امام علی (ع) فرمود : حکمت را هر کجا که باشد ، فراگیر ، گاهی حکمت در سینه منافق است و بی تابی کند تا بیرون آمده و با همدمانش در سینه مومن آرام گیرد.    نهج البلاغه حکمت 79

امام علی (ع) فرمود : حکمت گمشده مومن است ، حکمت را فراگیر ، هرچند از منافقان باشد.    نهج البلاغه حکمت 80

حضرت رسول (ص) فرمود : دو کلمه نادر را بپذیرید و در دل خود جای دهید ، سخن حکمت آمیز از مرد سفیه و نادان این سخن را بپذیرید و به کار ببندید ، و اگر از حکیمی سخن ناصواب و سفیهانه شنیدید از آن درگذرید.   کِتابُ المَواعِظ شیخ صدوق  101

 امام جواد (ع) فرمودند : مؤمن [به سه خصلت‏] محتاج است: توفیق از جانب خدا، واعظى از درون خود { پند گوی درونی } و پذیرش نصیحت از هركس كه او را نصیحت نماید { مومن باید پند پذیر باشد }.   تحف العقول-ترجمه حسن زاده، صفحه 828 

سخن حق را حضرت نوح (ع) از شیطان قبول کرد

امام باقر (ع) فرمود : هنگامیکه نوح نزد پروردگار خود دست به دعا برداشته و بر قوم خود نفرین کرد شیطان ( خدای لعنتش کند ) به نزد نوح آمد و گفت : ای نوح تو را بر من حقی است که میخواهم تلافی اش کنم ، نوح گفت : به خدا قسم بر من بسی ناگوارست که مرا بر تو حق نعمتی باشد چه حقی به تو دارم ؟ گفت : آری به قوم خود نفرین کردی و همه را غرق نمودی و دیگر کسی که من گمراهش کنم باقی نماند و هم اکنون دوران استراحت من است تا نسل دیگری به وجود آید و من گمراهشان نمایم ، نوح به شیطان گفت : آنچه میخواهی که به پاداش این خدمت !!! بدهی چیست ؟ گفت : در سه جا به یاد من باش که نزدیک ترین حالات من به بنده خدا در یکی از این سه مورد است : 1- به هنگام خشم به یاد من باش ( که هنگامی که خشمگین میشوی وسوسه ات میکنم که خشم تو را به هر جنایتی وادار کند { که دیده میشود در دعواها و زد و خوردها که رخ میدهد طرفین دعوا بر اثر لحظه ای خشم و تسلط نداشتن بر خشم خود طرف مقابل را با چاقو و غیره به قتل می رسانند و همه این کارها بر اثر این است که خشم خود را کنترل نکرده است ، چند حدیث از شاه ولایت علی (ع) در باره غضب و خشم  :   مولا علی (ع) : خاموش کردن آتش خشم برای کسی میسر است که از روی حقیقت دشمنهای درونی را در دل بمیراند و ضمیر خود را از کینه و بد خواهی دیگران پاک کند .  الحدیث جلد 2 صفحه 289   __  مولا علی (ع) : در كشاكش انگیزه‌های شهوت و غضب، عقل بشر تیره و تار می‌شود و فروغ خود را از دست می‌دهد. الحدیث جلد 2  صفحه 208   __   مولا علی (ع) : دشمن‌ترین دشمنان آدمی غضب و شهوت او است. آن كس كه بتواند این دو غریزه سركش را مهار كند و آنها را به فرمان خود درآورد ، مقام عظیمی دارد و می‌تواند به اوج انسانیت برسد. الحدیث جلد 2  صفحه 19   __    مولا علی (ع) : غضب آتشی است مشتعل ، کسی که خشم خود را فرو نشاند ( خشم خود را نگه دارد ) ، آن آتش مشتعل را خاموش کرده است و آن کس که غضب را به حال خودش آزاد گذارد ، ( خشم خود را نگه ندارد ) خود اولین کسی است که در شعله ها ی آن خواهد سوخت .     الحدیث جلد 1 صفحه 1  ) 2- هنگامیکه میان دو نفر قضاوت کنی به یاد من باش ( که در این هنگام  وسوسه ات میکنم که قضاوت به حق نکنی ) 3-هنگامی که با زنی ( نامحرم ) به خلوت نشسته ای و هیچ کس دیگر با شما نیست به یاد من باش( که در این موقع  وسوسه ات میکنم که به گناه بیفتی ).   خصال شیخ صدوق جلد 1 صفحه 150

در کتاب نورالمبین فی قصص الانبیاء و المرسلین از حضرت امام علی نقی (ع) نقل شده که فرمودند : بعد از قضیه طوفان روزی شیطان به نزد حضرت نوح آمد و عرض کرد تو را بر من منت بزرگ است و من قصد دارم تلافی کنم آن خدمتی که به من نموده حضرت نوح متاثر شد و پرسیدند من به تو چه خدمتی نموده ام عرض کرد من در صدد اغوا و گمراهی مردم بودم تا اینکه آنها را در مرام کفر نگاه دارم تا بغتة مرگ گریبان آنها را بگیرد و آنها را با خود وارد جهنم سازم ، ولی می ترسیدم چنانچه ثبات قدم در هدایت مردم داشته باشید آخرالامر بعضی از آنها به تو ایمان آورند و اهل بهشت شوند ولکن در اثر نفرینی که نمودی و از خداوند طوفان طلبیدی خدا طوفان فرستاد تا اینکه تمام مردم را در حال کفر فرا گرفت و آنها را هلاک نمود و وارد جهنم گردیدند و من فعلا از اغوای آنها راحت گشتم تا اینکه کی دو مرتبه مردمی در عالم پیدا شوند تا خواسته باشم آنها را اغوی نمایم و در عوض این خدمت قصد دارم تو را مطالب نافعه و نصایح شافیه بنمایم ، حضرت نوح فرمودند مرا به نصایح تو احتیاجی نیست و میخواست به کلمات او گوش ندهد زیرا خیال میکرد شیطان با این مقدمات میخواهد او را بفریبد و اغوی کند از طرف حضرت حقتعالی خطاب شد ای نوح شیطان قصد اغوای تو را ندارد بلکه میخواهد مطالب حقه گوش زد تو نماید و لذا به نصائح او گوش ده حضرت نوح فرمود بگو چه میخواهی بگویی شیطان عرض کرد چند صفت در خود راه مده که موجب هلاکت تو میگردد : اول صفت تکبر زیرا تکبر مرا از آن مقام ارجمندیکه داشتم به خاک مذلت افکند و مطرود حق و مستحق لعن او گردانید و اگر من از سجده به حضرت آدم تکبر نورزیده بودم و خود را بزرگتر از آن نمی دانستم به این روز ذلت نمی افتادم. دوم صفت حرص زیرا حضرت آدم را خداوند تمام نعمتهای بهشتی را در تحت اختیار او قرار داد و فقط به او فرمود از شجره گندم مخور ولکن حرص او را وادار نمود تا اینکه از آن درخت خورد و به او رسید آنچه رسید. سوم صفت حسد زیرا حسد وادار نمود قابیل را بر آنکه برادر خود هابیل را بکشد و خود را در اثر این عمل مستحق تابوت جهنم گردانید و ای نوح در سه موضع هم به یاد من باش زیرا من در این مواضع نزدیک ترین حالاتم به اولاد آدم و تسلطم بر آنها از تمام حالات بهتر میباشد. اول در حال غضب زیرا من دوست دارم اولاد آدم غضب نماید و من در حال غضب آنها را به هر امر فجیعی که وادار نمایم امتثال خواهند کرد ، دوم در موقعیکه خواسته باشی در ما بین مردم مصدقی کنی و حکمی را بیان نمایی زیرا ممکن است یکطرف تصدیق و حکم اولاد تو باشد و طرف دیگر شخص اجنبی و در این صورت هم حکم به حق کردن بسیار مشکل میباشد و من به هر وسیله باشد اولاد آدم را اغوی میکنم و نمی گذارم به حق تصدیق و حکم کند ، سوم در حالیکه با زن اجنبیه خلوت نمایی زیرا خلوت با آنها موجب تسلط من است بر اولاد آدم و کم کسی خلوت با اجنبیه میکند که من او را اغوی نکنم و نفریبم.   سوغات سفر ( از تالیفات حاج شیخ علی قرنی گلپایگانی ره ) جلد 1 صفحه 305 الی 306

تصاویر امام علی(ع)

علی (ع) میفرماید ، علی مینالد و می گوید ، علی می سوزد و می گوید ای عراقیها به گوشم رسیده که زنانتان در کوچه و خیابان شانه هاشان به شانه های مردان میخورد ، اما تستحیون ، آیا حیا نمی کنید ، خدا لعنت کند آن مردی را که غیرت ندارد.

حتماً این را برای عراقیها می گوید ؟ برای ایرانیها نمی گوید ؟

ای آنانیکه ارادت به علی می ورزید تو را بخدا از فردا برنامه علی را توی زندگیتان پیاده کنید ، اگر تا امشب دنبال علی نبودید امشب با علی قرار به بندید.

www.bskafi.com

یک روز حاج شیخ جعفر در یک مکانی ایستاده بودند ،  یک الاغ ، باری بر روی دوشش بوده و کمی آن طرف تر بارش را خالی میکند و بعد گوشهایش را تکان می دهد؛ حاج شیخ می گوید میدانید الاغه به من چه گفت ؟ می گویند نه ! حاج شیخ می فرماید الاغه به من گفت من بارم را به مقصد رساندم آیا تو هم بارت را به مقصد رساندی ؟!!

یک روز حاج شیخ جعفر شوشتری اعلی الله مقامه در خیابان ناصر خسرو کنار شمس العماره عبور میکردند که یک دفعه یک لات جلوی حاج شیخ را می گیرد ، اطرافیان مانع می شوند ولی حاج شیخ میفرمایند بگذارید حرفش را بزند ، جناب لات می گوید حاج شیخ من یک لات هستم ولی همینم که هستم { ظاهر و باطنم } یکی است ، آیا تو هم واقعا حاج شیخ جعفر هستی { ظاهر و  باطنت یکی است } ؛ وقتی حاج شیخ این جمله را شنید سر به دیوار گذاشت و شروع به گریه کردن کرد.

در قسمت زیر چند کتاب از تالیفات عالم ربانی حاج شیخ جعفر شوشتری (ره) معرفی میگردد :

نام کتاب : فوائد المشاهد ؛ مولف کتاب : آیت الله حاج شیخ جعفر شوشتری (ره) ؛ موضع کتاب : سخنرانی حاج شیخ که یکی از شاگردانش به صورت کتاب درآورده است ؛ ناشر کتاب : انتشارات علمیه اسلامیه ، تهران ، خیابان ناصر خسرو ، کوچه حاج نایب ، پلاک 35 ؛ تلفن : 33904529

نام کتاب : مجالس المواعظ ؛ مولف کتاب : حاج شیخ جعفر شوشتری (ره) ؛ موضع کتاب : سخنرانی حاج شیخ جعفر شوشتری (ره) ؛ انتشارات اسلامیه ؛ تهران ، خیابان 15 خرداد شرقی ، جنب بازار آهنگرها ، پلاک 468 ؛ تلفن : 55621966 - 55600647 - 55635448

نام کتاب : وسائل المحبین در شرح و ترجمه کتاب خصائص الحسینیه ؛ مولف کتاب : مرحوم حاج شیخ جعفر شوشتری ( قدس سره ) ؛مترجم  کتاب : حاج میرزا محمد حسین شریعتمدار تبریزی ؛ موضع کتاب : خصوصیات حضرت سیدالشهدا (ع) ؛ ناشر کتاب : تهران ، بازار سلطانی ، پلاک 99 ، دارالکتب الاسلامیه ، تلفن : 55627449

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى آنچه كه بخاطر من انجام شود زیادش كم است، و آنچه بخاطر غیر من انجام شود كمش زیاد است، و شایسته ‏ترین روزهاى تو روزى است كه در پیش دارى پس بنگر كه چه روزى است، و براى آن روز پاسخ آماده كن كه همانا تو بازداشت و پرسش شوى، پند خود را از روزگار و مردم روزگار بستان زیرا كه روزگار درازش نیز هرچه (هم دراز باشد) كوتاه است، و كوتاهش نیز (براى تحصیل توشه آخرت) دراز است، و هر چیزى فانى است، پس چنان كار كن كه گویا پاداش نیك كار خود را ببینى تا در نتیجه از روى ناچارى بهتر در كار آخرت طمع ‏ورزى كنى، زیرا آنچه از دنیا بجا ماند مانند آن است كه گذشته و رفته است، و هر كه (در این جهان) كار كند روى بینائى و نقشه ‏اى كار كند پس تو براى خویش در جستجو باش، اى پسر عمران شاید فرداى قیامت در روز بازپرسى كامیاب (و سرفراز) شوى زیرا در آن روز بیهوده‏ كاران زیان بینند.
اى موسى دو كف دستت را بصورت خوارى در پیش روى من بدار همانند بنده ‏اى كه به پیشگاه آقایش شیون كند كه چون چنین كردى مورد ترحم و مهر قرار گیرى و من بخشنده ‏ترین قدرتمندان هستم.
اى موسى از فضل و رحمت من بخواه كه آن هر دو بدست من است و هیچ كس جز من اختیار آن دو را ندارد، و هنگامى كه از من درخواست كنى ببین شوق تو نسبت به آنچه من دارم چگونه است، براى هر كارگرى پاداشى است و گاهى شخصى ناسپاس نیز بكوششى كه كرده پاداش بیند.روضة الکافی جلد 1 صفحه 66      

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود: اى موسى چگونه فروتن گردد در برابر من مخلوقى كه زیاده بخشى مرا در خویش نشناسد، چگونه بشناسد زیاده بخشى مرا هر كسى كه در آن ننگرد و اندیشه نكند، و چگونه در آن بنگرد كسى كه بدان ایمان ندارد، و چگونه ایمان بدان داشته باشد كسى كه امید پاداش ندارد، و چگونه امید پاداش داشته باشد كسى كه به دنیا قناعت كرده و آن را خانه نشیمن گرفته و چون ستمكاران بدان دل بسته.
اى موسى در كار نیك با اهل آن (انجام دهندگان كار نیك) رقابت كن چون كار نیك مانند اسمش نیك است، و كار بد را واگذار براى هر كه شیفته آن گشته.
اى موسى زبانت را در پشت دلت بنه تا سالم بمانى (یعنى هر سخنى را كه میخواهى بگوئى ابتداء فكر سود و زیانش را در قلب خود بكن سپس بزبان آر) و در شب و روز بسیار یاد من كن تا بهره ‏مند شوى، و به دنبال خطاكارى مرو كه پشیمان شوى زیرا كه خطاكارى سرانجامش دوزخ است.
اى موسى سخنت را با آنان كه ترك گناه كنند خوش كن و همنشین شان شو و براى غیاب خود آنان را برادر گیر (تا حفظ غیبت تو را بكنند) و در كار آنان كوشا باش تا با تو در كارت كوشا باشند.
اى موسى بناچار مرگ سراغ تو خواهد آمد پس توشه گیر توشه كسى كه میهمان توشه خود گردد.روضة الکافی جلد 1 صفحه 66      

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى همانا دو فرزند آدم (هابیل و قابیل) در موردى و مقامى فروتنى كردند تا بدان وسیله بفضل و رحمتى از من برسند، و بدین منظور قربانى كردند و من نپذیرم جز از پرهیزكاران، و سرگذشت آنها چنان شد كه میدانى و با صدور چنین كارى از برادر نسبت به برادر خود، تو چگونه اعتماد به رفیق و وزیر بیگانه دارى؟
(این معنائى است كه مجلسى (ره) از این جمله كرده و ظاهر نیز همین معنا است كه جمله (و الوزیر) عطف به «الصاحب» باشد، ولى فیض (ره) جمله «بعد الاخ و الوزیر» را به معناى استدراك گرفته و گفته است چون ظاهر این جمله (كیف تثق) برادرش هارون را نیز شامل میشد و معنایش این بود كه به هارون نیز كه برادر و وزیر تو است اعتماد نكن از این رو خداوند استدراك فرمود كه هارون كه برادر و وزیر تو است شایسته اعتماد تو هست چون او پیامبرى است مرسل ...» اى موسى تكبر را واگذار و فخر مكن، و یاد آر كه تو در گور مسكن خواهى داشت و همین باید تو را از پیروى شهوات باز دارد.
اى موسى در توبه شتاب كن و گناه را واگذار و در هنگام توقف در پیشگاه من براى نماز به آهستگى و آرامى آن را انجام ده (و شتاب مكن) و به غیر من امیدوار مباش، و مرا سپرى در برابر دشواریها و قلعه محكمى در پیش آمدهاى ناگوارت قرار ده.روضة الکافی جلد 1 صفحه 65     

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى در هر حالى (كه هستى) مرا فراموش مكن، و به ثروت بسیار خورسند مباش، زیرا كه فراموش كردن من دلها را سخت كند، و ثروت بسیار گناه بسیار همراه دارد، زمین فرمانبردار (من) است و آسمان فرمانبردار، و دریا فرمانبردار است، و نافرمانى من بدبختى مخصوص جن و انس است و منم بخشاینده مهربان بخشاینده هر زمان، منم كه دشوارى آرم پس از فراوانى، و فراوانى آرم پس از دشوارى، و پادشاهانى آرم پس از پادشاهانى، و پادشاهى من همیشگى و پابرجا است كه نیستى ندارد، و چیزى نه در زمین و نه درآسمان بر من پوشیده نیست، و چگونه پوشیده ماند بر من چیزى كه آغازش از من بوده، و چگونه اندوه تو در آنچه نزد من است نباشد در صورتى كه بناچار بسوى من باز خواهى گشت.
اى موسى مرا پناهگاه خود گیر، و گنج خود را- كه كارهاى خوب تو است- در نزد من بنه، و از من بترس و از جز من مترس، و بازگشت بسوى من است.
اى موسى رحم كن بر كسى كه در خلقت از تو پائین ‏تر است، و رشك مبر بر آن كس كه بالاتر از تو است كه براستى صفت حسد و رشك كارهاى نیك و حسنات را میخورد چونان كه آتش هیزم را میخورد.روضة الکافی جلد 1 صفحه 64    

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى هر زمان مرا بخوانى و به من امیدوار باشى من تو را به هر وصفى كه داشته ‏اى می ‏آمرزم، آسمان از ترسم مرا تسبیح گوید، و فرشتگان از بیمم هراس دارند، و زمین از روى طمع تسبیحم كند، و همه آفریدگان از روى كوچكى و خوارى تسبیحم گویند، پس از آن بر تو باد به نماز، نماز، زیرا كه او را در نزد من مقامى است، و در پیش من پیمان محكمى دارد، و به دنبال آن بیاور آنچه را از نماز است یعنی ‏زكاة- كه موجب تقرب است- از مال و خوراك حلال و پاك،  زیرا من نپذیرم جز پاكى را كه بخاطر من پردازند، و صله رحم را نیز بدان مقرون و همراه كن كه براستى منم خداى بخشاینده مهربان، و پیوند خویشاوندى را من برحمت خود قرار دادم تا بندگان بدان وسیله به همدیگر مهربانى كنند و او را در پیشگاه من در روز معاد آخرت قدرت و سلطنتى است (كه شفاعتش را بپذیرم) و ببرم از هر كه رحم خود را ببرد، و پیوند كنم با هر كه رحم خود را پیوند كند، و چنین كنم با هر كه دستور مرا ضایع كند.
اى موسى هر گاه سائل به نزد تو آمد او را گرامى دار به اینكه به نیكى (و خوشروئى) او را بازگردانى یا بخشش اندك (یا گشایشمند چنانچه فیض (ره) احتمال داده) به او بدهى، زیرا ممكن است بنزد تو آید سائلى كه نه از انس باشد و نه از جن، فرشتگان خداى رحمان باشند كه آمده ‏اند تا تو را بیازمایند كه در مورد نعمتى كه من بتو ارزانى داشته‏ ام چگونه هستى و در آنچه بتو داده‏ ام چگونه (با بیچارگان) همدردى و مواسات كنى، به زارى بدرگاهم فروتنى كن، و با آواز گریان كتاب (تورات) مرا بخوان، و بدان كه من ترا می خوانم چنانچه آقائى برده خود را بخواند تا او را بجایگاهى شریف برساند، و این فضلى است از جانب من بر تو و بر پدران پیشین تو.روضة الکافی جلد 1 صفحه 63   

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود: اى موسى تو بنده منى و من هم معبود تو، شخص حقیر و بینوا را خوار مشمار و به چیز اندكى كه شخص توانگر دارد بر او غبطه مخور، و در هنگام یاد كردن من فروتن باش و در وقت خواندن نامم به رحمت من آرزومند، و نواى دلرباى توراة را به آوازى خاشع و حزین به سمع من برسان، در وقت یاد كردن آسوده خاطر باش، و یادآورى كن كسى را كه بمن آرامش خاطر یابد، مرا پرستش كن و چیزى را با من شریك مساز، خوشحالى مرا بجوى كه براستى منم آقاى بزرگ، من تو را از نطفه آبى بی مقدار
آفریدم،  و از كمى خاك كه آن را از زمینى پست و درهم بیرون آوردم و صورت انسانى بخود گرفت، من او را آفریده ‏اى ساختم، پس بزرگ است ذات من، و پاكیزه است كارم، چیزى مانندم نیست، و منم زنده جاویدانى كه نیست نشوم.
اى موسى هر گاه مرا بخوانى ترسان و هراسان و بیمناك باش، براى من صورت بر خاك نه و با گرامى ترین اعضاء تنت برایم سجده كن، و براى فرمانبرداریم در پیش رویم به ایست، و هنگامى كه با من رازگوئى هراسان و با دلى لرزان باش، و در دوران زندگى بوسیله تورات من زنده باش، و اوصاف نیك مرا به نادانان یاد ده، و نعمتهاى مرا بیادشان آر، و بدانها بگو: در آن گمراهى كه فرو رفته ‏اند ادامه ندهند، كه براستى گرفتن من (یا مؤاخذه ‏ام) دردناك و سخت است.
اى موسى اگر رشته پیوند تو از من برید برشته دیگرى پیوند نشود، مرا بپرست و پیش رویم همانند ایستادن بنده بی مقدار و ندار، نفس خود را نكوهش كن كه آن به نكوهش سزاوارتر است، و بوسیله كتاب من (تورات) بر بنى اسرائیل گردن فرازى مكن، و این كتاب كافى است كه پند دهنده و روشن‏ كننده دلت باشد و آن سخن پروردگار جهانیان جل و تعالى است.روضة الکافی جلد 1 صفحه 62  

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى من به تو سفارش میكنم مانند سفارش دوستى مهربان به فرزند بتول عیسى بن مریم صاحب الاغ و برنس (كلاه یا شنل مخصوص عابدان) و زیت (روغن زیتون، یا روغنى كه در بنى اسرائیل نشانه نبوت بوده) و زیتون (كه این هر دو خوراك عیسى علیه السّلام بوده است) و صاحب محراب، و بعد از او (تو را سفارش كنم) بصاحب شتر سرخ مو، آن پاك و پاكیزه و پاك ‏سرشت، و صفت او در كتاب تو این است كه او مؤمن است و بر همه كتابهاى آسمانى گواه و نگهبان است، راكع و ساجد است، و شائق و ترسان است، برادرانش مستمندان هستند، و یارانش مردم دیگرند (انصار مدینه) در زمان بعثت او مردم به فشار زندگى و بلاها و كشتار و بی ‏پولى گرفتارند، نامش احمد، محمد امین، از باقیماندگان! از گروه پیشینیان گذشته (پیمبران بزرگوار گذشته) به همه كتابهاى آسمانى ایمان دارد و همه رسولان را تصدیق كند، و از روى اخلاص به تمام پیمبران گواهى دهد، امت او مورد رحمت و بركتند تا زمانى كه بر حقائق دین‏ پابرجا مانند، ساعتهاى معینى دارند كه در آن ساعتها نماز خود را بخوانند چنانچه بنده وظیفه خود را نسبت به آقایش انجام دهد، پس او را تصدیق كن، و از طریقه ‏اش پیروى كن كه او برادر تو است.اى موسى او امّى است (یعنى منسوب به مكة است) و او بنده درستى (یا راستگوئى) است كه بر هر چه دست گذارد بركت پیدا كند و بر خود او نیز بركت داده شود، در علم من این چنین بوده و این گونه او را آفریدم، بوسیله او قیامت را بگشایم (یعنى نخستین كسى كه از قبر برآید او است) و به امت او كلیدهاى دنیا را مهر زنم (و جهان را درهم پیچم یعنى امت او آخرین امتند كه پس از آنها روزگار را پایان دهم) به ستمكاران بنى اسرائیل دستور بده كه نامش را محو نكنند و از یاریش دست برندارند و اگر چه این كار را خواهند كرد، دوست داشتنش در نزد من حسنه محسوب شود، من با او هستم و من از حزب اویم (كه او را یارى دهم) و او از حزب من است و حزب آنان پیروز است، مقدرات و حجت هاى من بدو تمام شود، بطور مسلم دینش را بر همه ادیان پیروز گردانم و در همه جا مرا پرستش كنند، و بر او قرآنى فرو فرستم كه جداكننده (حق و باطل) و درمان سینه ‏ها باشد از وسوسه‏ هاى شیطانى، پس اى پسر عمران بر او درود فرست كه من و فرشتگانم نیز بر او درود فرستیم. روضة الکافی جلد 1 صفحه 61

گریه فاطمه زهرا (س) برای رنجها و اذیتهایی که به علی (ع) میشود

روایت شده چون هنگام وفات فاطمه (علیها سلام ) فرا رسید ، گریه میکرد ، امیرالمومنین (ع) فرمود : چرا گریه میکنی ؟ گفت : می گریم برای رنجها و اذیتهایی که پس از من می بینی ، امیرالمومنین (ع) فرمود : گریه مکن ، به خدا قسم این سختیها در راه خداوند برای من کوچک است.  انوارالبهیة ( شیخ عباس قمی ره ) صفحه 41

شماره (38)

اردیبهشت ماه  1390

{ اهمیت سلام در دین اسلام }

حضرت محمد (ص) : نزدیک ترین مردم به خدا و پیغمبرش کسی است که با سلام کردن شروع به سخن کند.  اصول کافی جلد 4 باب التسلیم حدیث 3

حضرت صادق علیه السلام فرمود: سه كس هستند كه گرچه یك نفر باشند ولى در باره آنها به صیغه جمع (مانند صیغه شما در فارسى) جواب داده شود یكى در جایى كه كسى عطسه زند كه به او گفته شود:«یرحمكم اللَّه»(یعنى خدا به شما رحمت فرستد كه در اینجا) اگر چه كسى دیگر با او نباشد (به صیغه جمع گفته شود) و دیگر مردى كه به مرد دیگرى سلام كند كه میگوید:«السلام علیكم»(یعنى درود بر شما) و دیگر مردى كه براى مرد دیگرى دعا كند كه میگوید:«عافاكم اللَّه»(یعنى خداوند شما را عافیت بخشد) كه اگر چه یكى است ولى دیگرى با او هست (مقصود از آن دیگر فرشته‏ هاى نویسنده و نگهبانان و دیگر از ایشان كه با انسان هستند میباشد چنانچه فیض و مجلسى رحمهم اللَّه فرموده ‏اند).  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 461

امام صادق علیه السلام فرمود : تكمیل تحیت (سلام گفتن و خوش آمد) براى شخصى كه به سفر نرفته مصافحه (و دست دادن به او) است، و تكمیل آن در باره آنكه از سفر آمده معانقه (و در آغوش گرفتن و دست به گردن همدیگر انداختن) است.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏4، ص: 462

حضرت صادق علیه السلام فرموده : هر گاه مردمى در انجمنى باشند و مردم دیگرى وارد شوند آنها كه تازه وارد شده ‏اند باید سلام كنند.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 463

حضرت صادق علیه السلام فرمود : كه رسول خدا (ص) به زنها سلام میكرد و آنها نیز جواب میدادند، و امیرالمؤمنین علیه السلام نیز سلام میكرد و خوش نداشت كه به زنهای جوان سلام كند، و میفرمود: می ‏ترسم آوازش مرا خوش آید، و زیادتر از آن اجرى كه می جویم (گناه) بمن رسد.    اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4  صفحه 464 ، حلیة المتقین صفحه 238 { علامه مجلسی (ره) در شرح فرموده مولا علی (ع) { می ‏ترسم آوازش مرا خوش آید، و زیادتر از آن اجرى كه می جویم (گناه) بمن رسد }  فرموده اند : امثال اینها را برای تعلیم دیگران می فرموده اند و خود از امثال اینها معصوم و منزه بوده اند }

حضرت باقر علیه السلام فرمود : مردى یهودى وارد شد بر رسول خدا (ص) و عایشه هم در حضور آن حضرت صلى اللَّه علیه و آله بود و گفت:«السام علیكم»
(یعنى مرگ بر شما، رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله در پاسخ فرمود:«علیكم» (یعنى بر شما) سپس دیگرى (از یهود) آمد و مانند همان گفت و
رسول خدا (ص) نیز مانند رفیقش به او پاسخ داد، پس سومى وارد شد و مانند آن گفت و رسول خدا (ص) همان طور كه بدو نفر رفقایش جواب داده بود جواب او را گفت، پس عایشه خشمگین شد و گفت:«سام»و خشم و لعنت بر شما باد اى گروه یهود و اى برادران میمونها و خوكها، پس رسول خدا (ص) به عایشه فرمود:
اى عایشه اگر فحش به صورتى مجسم میشد هر آینه بد صورتى داشت، نرمش و مدارا بر هیچ چیز نهاده نشده جز اینكه آن چیز را آراسته است، و از هیچ چیز برداشته نشده جز اینكه آن را زشت ساخته عرضكرد: اى رسول خدا آیا نشنیدى كه اینها گفتند:«السام علیكم»؟ فرمود: چرا، مگر تو نشنیدى آنچه من پاسخشان را دادم و گفتم:
«علیكم»؟ پس هر گاه مسلمانى به شما سلام كرد به او بگوئید:«سلام علیكم»و هر گاه كافرى بر شما سلام كرد در پاسخش بگوئید:«علیك»  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 464

جابر از حضرت باقر علیه السلام حدیث كند كه فرمود : ابوجهل بن هشام با گروهى از قریش نزد ابوطالب رفتند و گفتند: این برادرزاده ‏ات ما را آزار دهد و معبودهاى ما را هم بیازارد او را بخواه و دستورش بده از نكوهش معبودان ما خوددارى كند تا ما هم از نكوهش معبود او خوددارى كنیم، فرمود:پس ابوطالب نزد رسول خدا (ص) فرستاد و او را فرا خواند، همین كه رسول خدا (ص) وارد شد در خانه جز مشرك كسى ندید پس فرمود:السَّلامُ عَلى‏ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‏(یعنى سلام بر هر كسی که پیروى از حق كند) و نشست، ابو طالب، از آنچه مشركین گفته بودند آگاهش ساخت، حضرت فرمود: آیا بجاى این پیشنهاد كلمه‏ اى نخواهند كه بدان وسیله بر عرب آقائى كنند و بر گردن همه آنها سوار شوند؟ (كنایه از این است كه همه را زیر فرمان خویش در آورند) ابوجهل گفت: چرا آن كلمه چیست؟ فرمود: بگوئید:«لا اله الا اللَّه‏» (همین كه این كلام را شنیدند) انگشت‏هاى خود را در گوش نهاده و پا به فرار گذاردند و میگفتند: «ما در ملت پسین این را نشنیده ‏ایم و این نیست جز آورده تازه و نوین» پس خداى تعالى در باره گفتار ایشان از اول سوره: ص، وَ الْقُرْآنِ ذِی الذِّكْرِ تا آیه (8) (یعنى تا آخر آیه): إِلَّا اخْتِلاقٌ نازل فرمود.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 466

عبد اللَّه هاشمى گوید : از حضرت صادق علیه السّلام در باره معنى سلام در نماز، پرسیدم فرمود : سلام نشانه امنیّت، و حلال گردیدن آنچه كه در حال نماز حرام بود، می ‏باشد، عرض كردم : فدایت شوم این چگونه است ؟ فرمود : مردم در گذشته عادتشان بر این بود كه اگر تازه واردى بر ایشان سلام می ‏داد خود را از گزند او آسوده می ‏دانستند، و چون ایشان پاسخ سلام وى را می ‏دادند، او نیز از زیان ایشان خود را آسوده می ‏دانست، اگر سلام نمی ‏كرد از او ایمن نبودند، و اگر ایشان نیز پاسخ سلام‏ كننده را نمی ‏دادند، او امنیّت نداشت، و این خوئى بود درعرب، پس سلام دادن نشانه بیرون آمدن از حال نماز و حلال گشتن سخن و ایمنى از انجام عملى است كه نماز را باطل كند، و سلام نامى از أسماء خداى عزّوجلّ است و آن از نمازگزار بر دو فرشته خدا كه موكّل اویند است. معانی الأخبار-ترجمه محمدى، جلد 1 صفحه 388

http://ahadith.ir/m-ahadith-n-38.htm

سوره انعام آیه 54 : { وَ إِذَا جَاءَكَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بَِایَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَیْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلىَ‏ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوءَ ا بجَِهَلَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِیم} ‏چون ایمان آوردگان به آیات ما نزد تو آمدند، بگو: سلام بر شما، خدا بر خویش مقرر كرده كه شما را رحمت كند، زیرا هر كس از شما كه از روى نادانى كارى بد كند، آن گاه توبه كند و نیكوكار شود، بداند كه خدا آمرزنده و مهربان است‏.

سوره طه آیه 47 : { وَ السَّلَامُ عَلىَ‏ مَنِ اتَّبَعَ الهُْدَى‏ } و سلام بر آن كسى كه از هدایت پیروى نماید.

سوره نور آیه 61 : {  فَإِذَا دَخَلْتُم بُیُوتًا فَسَلِّمُواْ عَلىَ أَنفُسِكُمْ تحَِیَّةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَرَكَةً طَیِّبَةً كَذَالِكَ یُبَینِ‏ُّ اللَّهُ لَكُمُ الاَْیَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُون‏ } و چون به خانه‏ اى داخل شوید بر یكدیگر سلام كنید. این تحیتى است مبارك و پاكیزه از جانب خدا. خدا آیات را براى شما این چنین بیان می ‏كند، باشد كه تعقل كنید.

سوره یونس آیه 9 و 10 : {إِنَّ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ یهَْدِیهِمْ رَبهُُّم بِإِیمَانهِِمْ تَجْرِى مِن تحَْتهِِمُ الْأَنْهَرُ فىِ جَنَّاتِ النَّعِیم‏ (9) دَعْوَئهُمْ فِیهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَ تحَِیَّتهُُمْ فِیهَا سَلَامٌ وَ ءَاخِرُ دَعْوَئهُمْ أَنِ الحَْمْدُ لِلَّهِ رَبّ‏ِ الْعَلَمِین‏ (10) } (9) آنانى كه ایمان آورده و كارهاى پسندیده كرده ‏اند، خدایشان آنها را به بهشتهاى پر از نعمتى هدایت می ‏فرماید كه نهرها از زیر درختانش جارى است.(10) دعایشان در آنجا این است: خدایا! تو منزّهى و درودشان سلام است و پایان دعایشان این است: حمد، مخصوص خداى جهانیان است.

سوره ابراهیم آیه 23 : { وَ أُدْخِلَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَتِ جَنَّاتٍ تجَْرِى مِن تحَْتهَِا الْأَنهَْارُ خَلِدِینَ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تحَِیَّتهُُمْ فِیهَا سَلَام‏ } اهل ایمان و اعمال پسندیده را در بهشتهایى وارد می ‏كنند كه نهرها از زیر درختانش جارى است و با اجازه پروردگارشان براى همیشه در آن می ‏مانند. درود گفتن آنها در آنجا سلام است.

سوره نحل آیه 32 : { الَّذِینَ تَتَوَفَّئهُمُ الْمَلَئكَةُ طَیِّبِینَ یَقُولُونَ سَلَامٌ عَلَیْكُمُ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُون‏ } پرهیزكاران آنانند كه فرشتگان (ملك الموت و همراهانش كه فرشتگان رحمت و مهربانى هستند) ایشان را قبض روح نموده و جانشان را می گیرند در حالى كه (از پلیدى شرك و معصیت) پاك و پاكیزه‏ اند (و روز رستاخیز) فرشتگان (به ایشان) می گویند: سلام و درود بر شما باد به بهشت درآئید به سبب آنچه (اطاعت و فرمانبرى كه در دنیا) می كردید.

 سوره مریم آیه61  و 62 : { جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتىِ وَعَدَ الرَّحْمَانُ عِبَادَهُ بِالْغَیْبِ إِنَّهُ كاَنَ وَعْدُهُ مَأْتِیًّا (61) لَّا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا وَ لهَُمْ رِزْقُهُمْ فِیهَا بُكْرَةً وَ عَشِیًّا (62)} 61- (پس از آن بهشت را وصف نموده و چگونگیش را بیان كرده میفرماید: آن بهشتى را كه توبه كنندگان از گناهان در آن درآیند) داراى بهشتها و باغهایى براى اقامت و ماندن همیشگى است كه خداى بسیار بخشنده بندگانش را در حالى كه آن بهشتها از ایشان پنهان ‏اند (آنها را در دنیا نمی ‏بینند) وعده داده، محقّقا وعده او آینده است‏
62- در آن بهشتها سخن بیهوده و هرزه نمی شنوند لیكن سلام و درود (از فرشتگان یا از یكدیگر) را می شنوند، و براى آنان در آن بهشتها رزق و روزیشان بامداد و شبانگاه (همیشه) است (چون در آنجا خورشید و ماه نیست تا شب و روز باشد)

سوره فرقان آیه  75 : { أُوْلَئكَ یجُْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبرَُواْ وَ یُلَقَّوْنَ فِیهَا تحَِیَّةً وَ سَلَمًا }  به این چنین بندگانى غرفه‏ هاى عالى در بهشت به پاداش صبر و استقامتشان در راه دین عنایت فرموده می ‏شود و در آنجا دیدارها توأم با سلام و تحیّت و احترام است.

سوره احزاب آیه 44 : { تحَِیَّتُهُمْ یَوْمَ یَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ أَعَدَّ لهَُمْ أَجْرًا كَرِیمًا } تحیت مؤمنان در آن روزى كه (رحمت و پاداش) خدا را ملاقات می ‏كنند سلام است. و خدا پاداش پر ارزشى براى مؤمنین آماده كرده است‏

سوره نور آیه  27 : {  یَأَیهَُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تَدْخُلُواْ بُیُوتًا غَیرَْ بُیُوتِكُمْ حَتىَ‏ تَسْتَأْنِسُواْ وَ تُسَلِّمُواْ عَلىَ أَهْلِهَا ذَالِكُمْ خَیرٌْ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُون‏ } اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید، به خانه ‏اى غیر از خانه خود، بى آنكه اجازت طلبیده و بر ساكنانش سلام كرده باشید، داخل مشوید.[رعایت‏] این [امور اخلاقى‏] براى شما بهتر است، باشد كه پند گیرید.